Ποια στιγμή στη ζωή σου σε έκανε να συνειδητοποιήσεις ότι θέλεις να ασχοληθείς με την ψυχική υγεία;
Η στιγμή που συνειδητοποίησα ότι θέλω να αφιερώσω τη ζωή μου στην ψυχική υγεία ήταν αρκετά προσωπική. Ήμουν 16 ετών, σε μια από τις πιο απαιτητικές περιόδους της ζωής μου. Ετοιμαζόμουν για τις εισαγωγικές εξετάσεις για τα πανεπιστήμια της Αμερικής, ενώ παράλληλα έδινα τον καλύτερό μου εαυτό στην καλαθοσφαίριση και τον πρωταθλητισμό. Εξάλλου, ήταν η αθλητική μου πορεία που με οδήγησε να σπουδάσω με υποτροφία στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Σε συνδυασμό λοιπόν με κάποια προσωπικά ζητήματα, άρχισα να βιώνω το βάρος του άγχους και του στρες με έναν τρόπο πρωτόγνωρο και δυσβάσταχτο. Ένιωθα πως είχα χάσει τον έλεγχο, σαν να είχα βυθιστεί σε έναν «βούρκο». Ήταν τότε που χρειάστηκα βοήθεια, και ευτυχώς, είχα δίπλα μου τον αθλητικό ψυχολόγο μου. Η υποστήριξή του υπήρξε καταλυτική. Μέσα από τις συνεδρίες μας, θεωρώ πως έγινα η μέχρι τότε καλύτερη εκδοχή του εαυτού μου και φυσικά αυτό έβγαινε και στην καθημερινότητα αλλά και στο γήπεδο.
Αυτή η εμπειρία ήταν που με σημάδεψε, γιατί δεν ήταν απλώς μια διαδικασία ανάκαμψης. Ήταν ένα σημείο καμπής. Εκείνη τη στιγμή συνειδητοποίησα πως αυτό που έκανε εκείνος για μένα, ήθελα να μπορέσω να το προσφέρω και εγώ στους άλλους. Να γίνω ο άνθρωπος που μπορεί να βοηθήσει κάποιον να δει φως μέσα στο σκοτάδι.
Οπότε η απόφασή μου να ασχοληθώ με τον τομέα της ψυχικής υγείας δεν ήταν τυχαία. Κάθε άλλο, είναι η προσωπική μου αποστολή. Κουβαλώ μαζί μου εκείνη την περίοδο της ζωής μου ως υπενθύμιση του πως η ψυχολογική στήριξη μπορεί να αλλάξει τη ζωή κάποιου.
Αν μπορούσες να γυρίσεις τον χρόνο πίσω, θα άλλαζες κάτι στις σπουδές σου ή στην καριέρα σου;
Όχι, δεν θα άλλαζα τίποτα στις σπουδές ή στην καριέρα μου. Πιστεύω βαθιά ότι κάθε βήμα, κάθε επιλογή και κάθε πρόκληση που συνάντησα με διαμόρφωσε ως επαγγελματία και ως άνθρωπο.
Η καριέρα μου ήταν και είναι ένας συνεχής κύκλος αυτοπαρατήρησης, μάθησης και ανάπτυξης. Ακόμα και τα φαινομενικά λάθη ή τα εμπόδια έχουν συμβάλει στην ενσυναίσθηση και στη βαθύτερη κατανόηση του ανθρώπινου ψυχισμού, καθιστώντας με πιο ικανό να εκπληρώνω το έργο που φέρει ο ρόλος μου.
Τι είναι αυτό που κάνει τη δική σου προσέγγιση ξεχωριστή;
Αυτό που κάνει τη δική μου προσέγγιση ξεχωριστή είναι η αδιαπραγμάτευτη ανθρωποκεντρική φιλοσοφία που διέπει κάθε πτυχή της επαγγελματικής μου πορείας. Αναγνωρίζω ότι η τεκμηριωμένη γνώση και οι κλινικές τεχνικές αποτελούν θεμέλια για τον τομέα μου. Ωστόσο, για μένα η ψυχολογία είναι κάτι περισσότερο από μια επιστήμη: είναι μια δυναμική σχέση με τον άνθρωπο, όπου η προσωπική του ιστορία, οι εμπειρίες και τα συναισθήματα έχουν κεντρική θέση.
Εμπνέομαι από τις αρχές της προσωποκεντρικής ψυχολογίας και δίνω προτεραιότητα στη δημιουργία ενός αυθεντικού, υποστηρικτικού πλαισίου που επιτρέπει στον κάθε άνθρωπο να νιώθει ότι ακούγεται, γίνεται κατανοητός και έχει τη δυνατότητα να εξερευνήσει τις δυνάμεις του.
Πιστεύω ακράδαντα ότι η πραγματική αλλαγή προέρχεται από τη βαθιά σύνδεση με την ανθρώπινη διάσταση, χωρίς να χάνεται ο σεβασμός προς την επιστημονική βάση του αντικειμένου μας. Αυτή η σύνθεση της επιστήμης, της ανθρωπιάς και της μοναδικότητας θεωρώ πως είναι αυτή που κάνει την παρουσία μου στον κλάδο να ξεχωρίζει.
Υπήρξε ποτέ κάποιος που σου είπε ότι δεν πιστεύει στην ψυχολογία και αν ναι, πώς το διαχειρίστηκες;
Φυσικά και το ακούω αυτό κάποιες φορές. Υπάρχουν άνθρωποι που εκφράζουν σκεπτικισμό ή ακόμα και πλήρη άρνηση απέναντι στον τομέα της ψυχικής υγείας. Ωστόσο, γνωρίζοντας ότι ο καθένας διαμορφώνει τις πεποιθήσεις του μέσα από τις προσωπικές του εμπειρίες, δεν μπαίνω ποτέ σε διαδικασία αντιπαράθεσης ή προσπάθειας να πείσω κάποιον. Οι πεποιθήσεις έχουν δύναμη, και όταν κάποιος έχει μια εδραιωμένη αντίληψη, το να προσπαθήσεις να την αλλάξεις με αντιπαράθεση συχνά οδηγεί στο αντίθετο αποτέλεσμα.
Φυσικά, η στάση μου εξαρτάται πάντα από το πλαίσιο στο οποίο εκφράζεται μια τέτοια άποψη. Διαφορετικά απαντώ όταν βρίσκομαι στο επαγγελματικό μου πλαίσιο και διαφορετικά σε μια προσωπική συζήτηση, όπως με συγγενείς.
Σε ένα γενικότερο πλαίσιο, η ουσία είναι ότι το να κατανοήσεις γιατί κάποιος σκέφτεται με έναν συγκεκριμένο τρόπο είναι πιο σημαντικό από το να προσπαθήσεις να αλλάξεις τη γνώμη του. Οπότε, αν υπάρχει περιθώριο διαλόγου, προσπαθώ να δείξω ότι η επιστήμη της ψυχολογίας δεν είναι κάτι αφηρημένο ή απομακρυσμένο από την πραγματικότητα, αλλά μια επιστήμη που έχει πρακτική εφαρμογή στη ζωή όλων μας.
Πώς κατάφερες να χτίσεις μια κοινότητα 145.000+ ατόμων στα social media;
Το να χτίσω μια κοινότητα 145.000+ πλέον ατόμων στα social media ήταν αποτέλεσμα συνέπειας, αφοσίωσης και πολλής δουλειάς. Δεν είναι μια εύκολη διαδικασία – απαιτεί συνεχή προσπάθεια και κυρίως την ικανότητα να αφήσω στην άκρη το «εγώ» μου, για να κατανοήσω τι πραγματικά χρειάζεται και θέλει να ακούσει ο κόσμος.
Τα social media λειτουργούν σαν καθρέφτης της ζωής: μπορεί να επενδύσεις αμέτρητες ώρες και ενέργεια σε κάτι, αλλά το αποτέλεσμα δεν είναι πάντα προβλέψιμο. Έχω δημιουργήσει πάνω από 500 βίντεο, αλλά μόλις 20-30 από αυτά έχουν ξεχωρίσει και βρει ευρεία αποδοχή. Αυτό, όμως, δεν με απογοητεύει – αντίθετα, το βλέπω ως ένα πολύτιμο μάθημα. Κάθε βίντεο που δεν πάει όπως θα ήθελα με βοηθά να κατανοώ καλύτερα τι πραγματικά αγγίζει τους ανθρώπους, ποιες είναι οι ανάγκες τους και πώς μπορώ να επικοινωνήσω πιο αποτελεσματικά.
Και αυτό είναι που ουσιαστικά έχω κρατήσει εγώ από την προσωπική μου εμπειρία: για να χτίσεις μια κοινότητα δεν πρέπει απλώς να παράγεις περιεχόμενο, αλλά να συνδέεσαι ουσιαστικά με το κοινό σου. Αυτό σημαίνει να είσαι αυθεντικός, να σέβεσαι τις ανάγκες του και να προσφέρεις κάτι που έχει πραγματική αξία.
Τι πιστεύεις ότι ψάχνει ο κόσμος όταν παρακολουθεί το περιεχόμενό σου online;
Πιστεύω ότι ο κόσμος που παρακολουθεί το περιεχόμενό μου online αναζητά κάτι πολύ συγκεκριμένο: την ευκαιρία να ταυτίσει τα δικά του ζητήματα, τις σκέψεις και τις ανησυχίες του και τελικά να αποκομίσει μια νέα οπτική ή ίσως να προσθέσει ένα ευεργετικό ερώτημα στη ζωή του που ίσως μέχρι τώρα δεν είχε σκεφτεί. Δεν ψάχνει απλώς πληροφορίες ή θεωρητικές αναλύσεις, αν και φυσικά μέρος αυτής της παραγωγής περιεχομένου είναι και η πληροφόρηση και ενημέρωση.
Χαρακτηριστικό είναι πως τα μηνύματα που λαμβάνω καθημερινά είναι λόγια ανθρώπων που εκφράζουν ευγνωμοσύνη για κάτι που τους βοήθησε να δουν μια κατάσταση διαφορετικά, να βρουν ελπίδα σε μια δύσκολη στιγμή, να κατανοήσουν καλύτερα τον εαυτό τους, ή να ταυτιστούν με ένα ζήτημα. Αυτή η ανατροφοδότηση είναι που επιβεβαιώνει ότι η ουσία της δουλειάς μου δεν βρίσκεται μόνο στη διάδοση γνώσεων, αλλά στη δημιουργία ενός χώρου όπου ο καθένας μπορεί να νιώσει ότι δεν είναι «μόνος» στις σκέψεις και στις προκλήσεις του.
Ένα ακόμα ενδιαφέρον στοιχείο για εμένα είναι ότι πολλοί άνθρωποι δεν συνειδητοποιούν από την αρχή τι ακριβώς ψάχνουν. Βρίσκονται σε εφαρμογές που τους τροφοδοτούν με χιλιάδες βίντεο οπότε μπορεί και τυχαία καμιά φορά να καταλήγουν σε ένα βίντεο μου κ αυτό να ανταποκρίνεται σε μια εσωτερική τους ανάγκη ή κάτι που τους απασχολεί. Και εδώ έρχεται και πάλι αυτή η συνειδητή μου προσπάθεια να χτίσω περιεχόμενο με το οποίο μπορεί να ταυτιστεί ο κόσμος. Όχι να δώσω ξεκάθαρες απαντήσεις σε ζητήματα (πράγμα που συνήθως είναι αδύνατο όταν μιλάμε για ανθρώπινες ψυχές) ούτε να βομβαρδίσω το κοινό με επιστημονικές ορολογίες.
Αυτός είναι και ένας λόγος που η παρουσία μου στα social media δεν είναι απλώς μια επικοινωνιακή στρατηγική, αλλά ένα μέσο για να γεφυρώσω την ψυχολογία με την καθημερινή εμπειρία των ανθρώπων. Βλέπω το περιεχόμενο που δημιουργώ ως μια γέφυρα που συνδέει τη θεωρία με την πραγματικότητα της ανθρώπινης ψυχής. Και όταν κάποιος μου γράφει ότι μέσα από ένα βίντεο ή μια σκέψη μπόρεσε να δει κάτι με περισσότερη διαύγεια ή να ανακουφιστεί, ξέρω ότι αυτή η προσπάθεια έχει αξία.
Στο τέλος της ημέρας, δεν πρόκειται μόνο για αριθμούς, προβολές ή αναγνωρισιμότητα. Πρόκειται για την ανθρώπινη σύνδεση και για τη δύναμη που έχει η κατανόηση, να αλλάξει τις ζωές μας.
Αν τα social media έκλειναν αύριο, πώς θα συνέχιζες να προωθείς την ψυχολογία;
Είμαι υποστηρικτής της ιδέας ότι όταν πιστεύεις πως κάτι έχει πραγματική αξία, βρίσκεις τον τρόπο να το κάνεις πραγματικότητα, ανεξάρτητα από τα μέσα που έχεις στη διάθεσή σου. Δεν έχω αφιερώσει χρόνο στο να σκεφτώ ρεαλιστικά τι θα έκανα αν τα social media έκλειναν αύριο, γιατί η ουσία για μένα δεν είναι η πλατφόρμα αλλά το μήνυμα.
Άλλωστε, οι ιδέες πάντα έβρισκαν τρόπο να μεταδοθούν, πολύ πριν υπάρξουν τα σύγχρονα μέσα επικοινωνίας. Στο παρελθόν, οι άνθρωποι μοιράζονταν γνώσεις και σκέψεις μέσα από προφορική παράδοση, γραπτά κείμενα, διαλέξεις και προσωπικές συζητήσεις. Οι φιλοσοφικές ιδέες και οι επιστημονικές ανακαλύψεις δεν χρειάστηκαν αλγορίθμους ή ψηφιακές πλατφόρμες για να διαδοθούν.
Και αν υποθέσουμε ότι όντως θα φτάναμε στο σημείο να μην υπάρχει ούτε μία πλατφόρμα επικοινωνίας, τότε δεν θα δίσταζα να βγω στους δρόμους με μια ντουντούκα, φωνάζοντας όσα πιστεύω ότι πρέπει να ακουστούν!
Ποια είναι η μεγαλύτερη πρόκληση που αντιμετωπίζεις στη σύνδεση της επιστήμης της ψυχολογίας με τον επιχειρηματικό κόσμο;
Μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις που αντιμετωπίζω είναι η ισορροπία ανάμεσα στην επιστήμη, την επιχειρηματικότητα και την ηθική. Η ψυχολογία είναι μια επιστήμη με βαθιά ανθρωπιστική βάση, αλλά ταυτόχρονα λειτουργεί και μέσα σε ένα σύστημα που απαιτεί δομές, βιωσιμότητα και εξέλιξη. Η επιχειρηματικότητα δεν είναι εχθρός της επιστήμης, αλλά ένα μέσο που μπορεί να επιτρέψει την καλύτερη διάδοση και εφαρμογή της.
Ωστόσο, αυτό το σημείο συχνά δημιουργεί σύγχυση και αντιστάσεις. Πολλοί άνθρωποι δυσκολεύονται να δεχτούν τη σύνδεση της ψυχολογίας με την επιχειρηματικότητα, σαν να είναι αντικρουόμενες έννοιες. Υπάρχει μια βαθιά ριζωμένη πεποίθηση ότι οι υπηρεσίες ψυχικής υγείας δεν πρέπει να έχουν εμπορική διάσταση, ότι η ανάπτυξη νέων υπηρεσιών ή η οικονομική βιωσιμότητα των επαγγελματιών του κλάδου μειώνει την αξία ή την αυθεντικότητα της προσφοράς τους. Στην πραγματικότητα, όμως, το αντίθετο ισχύει: το να μπορεί κάποιος να δημιουργεί νέες, ποιοτικές υπηρεσίες είναι αναπόσπαστο κομμάτι της διαδικασίας εξέλιξης της επιστήμης.
Η ύπαρξη πρωτοποριακών υπηρεσιών δεν αναιρεί τη σημασία της επιστήμης, ούτε μειώνει την αξία όσων εργάζονται στον τομέα της ψυχικής υγείας. Αντίθετα, είναι απαραίτητο να υπάρχουν τρόποι ώστε η ψυχολογία να γίνεται προσιτή και προσβάσιμη, και αυτό απαιτεί στρατηγική, οργάνωση και ανάπτυξη. Το να εξελίσσεται ένας επαγγελματίας ψυχικής υγείας, να δημιουργεί νέες προσεγγίσεις, να καινοτομεί και να προσπαθεί να προσεγγίσει περισσότερους ανθρώπους δεν είναι κάτι που πρέπει να αντιμετωπίζεται με καχυποψία. Είναι μέρος της φυσικής εξέλιξης του κλάδου.
Αυτό είναι ένα θέμα που με απασχολεί βαθιά, και για αυτόν το λόγο έχω μια βασική ερώτηση που κάνω στον εαυτό μου και λειτουργεί σαν καθοδηγητική αρχή: Αυτό που πρόκειται να προσφέρω στον κόσμο και στην κοινωνία έχει πραγματική αξία; Θα το επέλεγα εγώ ο ίδιος αν βρισκόμουν στη θέση του αποδέκτη; Αν η απάντηση είναι «ναι», τότε ξέρω ότι βρίσκομαι στη σωστή κατεύθυνση. Αυτή η ερώτηση με βοηθά να διατηρώ τη χρυσή τομή ανάμεσα στην ηθική, την επιστήμη και την ανάγκη για εξέλιξη.
Η πρόκληση, λοιπόν, δεν είναι αν πρέπει να συνδυαστούν η ψυχολογία και η επιχειρηματικότητα, αλλά πώς θα γίνει αυτό με τρόπο που να παραμένει προσηλωμένος στη βαθύτερη αποστολή του τομέα: την κατανόηση, τη στήριξη και την ανάπτυξη του ανθρώπου.
Πιστεύεις ότι το να χτίσεις το προσωπικό σου brand ως επαγγελματίας στον τομέα της ψυχικής υγείας είναι το ίδιο σημαντικό με την επιστημονική σου κατάρτιση;
Ναι, 100%. Το να χτίσεις το προσωπικό σου brand είναι εξίσου σημαντικό με την επιστημονική σου κατάρτιση. Η γνώση και η εξειδίκευση έχουν τεράστια σημασία, αλλά αν ο κόσμος δεν μπορεί να σε βρει, αν δεν ξέρει ποιος είσαι και τι μπορείς να προσφέρεις, τότε όλη αυτή η γνώση παραμένει ανεκμετάλλευτη.
Δεν έχει σημασία αν κάποιος έχει τα καλύτερα πτυχία του κόσμου ή έχει σπουδάσει στα κορυφαία πανεπιστήμια. Αν δεν έχει βρει τρόπους να επικοινωνήσει το έργο του, αν δεν έχει δημιουργήσει έναν δίαυλο μέσα από τον οποίο οι άνθρωποι μπορούν να τον ανακαλύψουν, τότε η συμβολή του περιορίζεται. Αν θέλεις την ειλικρινή μου άποψη είναι έγκλημα για όσους έχουν γνώσεις να τις κρατούν για τον εαυτό τους. Η γνώση από μόνη της δεν αρκεί· αποκτά πραγματική αξία όταν μεταδίδεται, διαχέεται και γίνεται προσβάσιμη σε όσους μπορούν να επωφεληθούν από αυτήν.
Όπως είπε ο Ηρόδοτος, “Από όλες τις στεναχώριες του ανθρώπου, η πιο πικρή είναι να ξέρεις πολλά και να μην έχεις καμιά επιρροή.” Δεν αρκεί να γνωρίζεις, πρέπει να βρίσκεις τον τρόπο να κάνεις αυτή τη γνώση χρήσιμη. Αυτό δεν σημαίνει ότι το προσωπικό brand έρχεται σε αντίθεση με την επιστήμη. Αντιθέτως, λειτουργεί ως γέφυρα που φέρνει την επιστημονική γνώση πιο κοντά στον κόσμο.
Ο κόσμος πρέπει να αντιληφθεί ότι η ψυχική υγεία δεν είναι ένας κλειστός ακαδημαϊκός χώρος – είναι μια ζωντανή επιστήμη που επηρεάζει την καθημερινότητα των ανθρώπων. Και για να είναι προσιτή, χρειάζεται επαγγελματίες που ξέρουν πώς να επικοινωνούν τη γνώση τους, να δημιουργούν ουσιαστικό περιεχόμενο, είτε αυτό είναι βίντεο, είτε σεμινάριο, είτε γραπτά, και να συνδέονται με το κοινό τους.
Πώς διαχειρίζεσαι το γεγονός ότι η ψυχολογία είναι και επιστήμη και business;
Πολλοί δυσκολεύονται να αποδεχτούν ότι ένας τομέας που αφορά την ανθρώπινη ψυχή μπορεί ταυτόχρονα να λειτουργεί μέσα σε ένα επιχειρηματικό πλαίσιο. Η αλήθεια, όμως, είναι ότι αν θέλουμε η ψυχολογία να είναι προσβάσιμη, βιώσιμη και να εξελίσσεται, πρέπει να δεχτούμε ότι χρειάζεται και μια δομή που να επιτρέπει αυτή τη διάδοση.
Το έχω αποδεχτεί πλήρως και έχω καταλάβει ότι το κλειδί δεν είναι η απόρριψη της επιχειρηματικότητας, αλλά η ισορροπία της με την επιστημονική ηθική. Για μένα, ο τρόπος που διαχειρίζομαι αυτή τη σχέση είναι απλός: αν αυτό που προσφέρω έχει ουσιαστική αξία, τότε βρίσκομαι στον σωστό δρόμο. Είναι αυτό που λέγαμε και προηγουμένως. Κάνω την ερώτηση «Αυτό που πρόκειται να προσφέρω στον κόσμο και στην κοινωνία έχει πραγματική αξία; Θα το επέλεγα εγώ ο ίδιος αν βρισκόμουν στη θέση του αποδέκτη;». Αν η απάντηση είναι «ναι», τότε ξέρω ότι όσο κρατάω αυτόν τον άξονα σταθερό, μπορώ να αξιοποιήσω το επιχειρηματικό κομμάτι ως εργαλείο για φέρω τον κόσμο πιο κοντά στον τομέα της ψυχικής υγείας, χωρίς να χάνω τον στόχο μου.
Υπήρξε στιγμή που ένιωσες πως αυτό που κάνεις δεν έχει αποτέλεσμα;
Φυσικά υπήρξαν στιγμές που ένιωσα πως αυτό που κάνω δεν έχει αποτέλεσμα. Στην αρχή, όταν τα βίντεο μου δεν πήγαιναν καλά, όταν προσπαθούσα να επικοινωνήσω όσα ήθελα και έβλεπα ότι η ανταπόκριση ήταν ελάχιστη, άρχισα να αμφιβάλλω. Υπήρξαν μέρες που αναρωτιόμουν αν έχει νόημα όλο αυτό, αν κάποιος πραγματικά ενδιαφέρεται, αν τελικά αξίζει να συνεχίζω να επενδύω τόσο χρόνο και προσπάθεια. Ήταν απογοητευτικό να βλέπω τη δουλειά μου να χάνεται μέσα σε έναν ωκεανό περιεχομένου, χωρίς να έχει το αντίκτυπο που περίμενα.
Όταν όμως άρχισα να βρίσκω τον ρυθμό μου και το περιεχόμενό μου να αποκτά μεγαλύτερη απήχηση, άλλαξαν τα πράγματα. Κατάσταση που βέβαια άλλαξε και πάλι μετά από ένα διάστημα, καθώς τα βίντεο δεν πήγαιναν τόσο καλά όσο είχα συνηθίσει, και οι προβολές έπεσαν από το νέο προσδοκώμενο επίπεδο που περίμενα. Οπότε όπως ήταν και φυσικό η αμφιβολία ξαναγύρισε. Αυτή τη φορά, όμως, είχε μια διαφορετική μορφή. Δεν ήταν μόνο ο φόβος της αποτυχίας, αλλά και η αίσθηση της στασιμότητας. Είχα δουλέψει τόσο σκληρά για να φτάσω σε ένα επίπεδο και ξαφνικά, τα πράγματα δεν εξελίσσονταν όπως περίμενα. Αναρωτήθηκα αν είχα εξαντλήσει τις δυνατότητές μου, αν υπήρχε κάτι που έκανα λάθος, αν τελικά αυτό που προσπαθούσα να χτίσω είχε ημερομηνία λήξης.
Αυτό που με βοήθησε να ξεπεράσω αυτές τις στιγμές ήταν η συνέπεια και η ανάληψη της ευθύνης. Ήξερα ότι το να κατηγορώ αποκλειστικά εξωτερικούς παράγοντες – είτε αυτός ήταν ο αλγόριθμος είτε οι συνθήκες – δεν θα με οδηγούσε πουθενά. Ήταν εύκολο να πω «φταίει το σύστημα», αλλά αυτό δεν θα με βοηθούσε να εξελιχθώ. Έτσι, αντί να ψάχνω εξωτερικές δικαιολογίες, επέλεξα να στραφώ προς τα μέσα.
Ανέλαβα την ευθύνη της απόδοσης του περιεχομένου μου και εστίασα σε μικρές αλλά ουσιαστικές αλλαγές. Άρχισα να αναλύω τι λειτουργεί, τι όχι, τι μπορώ να βελτιώσω. Δούλεψα πάνω στις λεπτομέρειες που ίσως δεν είναι εμφανείς σε κάποιον που δεν γνωρίζει το παιχνίδι της δημιουργίας περιεχομένου, αλλά που κάνουν τη διαφορά μακροπρόθεσμα. Άλλαξα τον τρόπο που παρουσιάζω τις ιδέες μου, προσάρμοσα τον ρυθμό και τη δομή των βίντεο, αλλά κυρίως, έμαθα να αποδέχομαι ότι η επιτυχία δεν είναι μια γραμμική πορεία.
Αυτό είναι που ίσως πρέπει να κρατήσουμε τελικά όλοι μας. Θα έρθουν στιγμές που θα νιώθεις ότι ο κόπος σου δεν έχει αντίκτυπο, αλλά όσο συνεχίζεις να προχωράς, όσο διαχειρίζεσαι τις ψυχο-πνευματικές δυσκολίες που έρχονται στην πορεία, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο θα βρεις ξανά το δρόμο σου.
Και αυτό είναι κάτι που δεν αφορά μόνο τη δημιουργία περιεχομένου, αλλά κάθε πτυχή της ζωής και της επαγγελματικής πορείας.
Τι θα έλεγες σε κάποιον που θεωρεί ότι η ψυχοθεραπεία είναι χάσιμο χρόνου;
Αυτό που δεν αντιλαμβάνονται πολλοί είναι ότι η ψυχική υγεία και ψυχολογία δεν είναι κάτι αποκομμένο από την καθημερινή ζωή – είναι η ίδια η καθημερινή ζωή.
Η αυτογνωσία, η συναισθηματική διαχείριση, η ικανότητα να βλέπεις τα μοτίβα που επηρεάζουν τις επιλογές σου, η κατανόηση του εαυτού σου και των σχέσεών σου – όλα αυτά είναι θέματα που αφορούν κάθε άνθρωπο. Δεν είναι ζήτημα «χρειάζομαι ή δεν χρειάζομαι» αλλά πόσο καλύτερη μπορεί να γίνει η ζωή μου αν επενδύσω στην κατανόηση του εαυτού μου. Ο χρόνος και τα χρήματα που αφιερώνει κανείς σε αυτή τη διαδικασία δεν πάνε χαμένα, και ίσα ίσα αυτά η επιστροφή της «επέδυσης» είναι ανεκτίμητη.
Ποιο είναι το μεγαλύτερο προσωπικό σου στοίχημα αυτή τη στιγμή;
Το μεγαλύτερο προσωπικό μου στοίχημα αυτή τη στιγμή είναι να μεγαλώσω την προσφορά μου στην κοινωνία, τόσο σε εύρος όσο και σε ουσία. Τι σημαίνει αυτό;
Αρχικά, με τη δημιουργία του κέντρου μου (η λειτουργία του θα ξεκινήσει σύντομα), όπου συνεργάζομαι με ψυχολόγους διαφορετικών προσεγγίσεων, επιδιώκω να παρέχω στο κοινό μια πολυδιάστατη δυνατότητα πρόσβασης σε υπηρεσίες ψυχικής υγείας. Επειδή ακριβώς δεν υπάρχει μία μοναδική μέθοδος που ταιριάζει σε όλους και σε όλες τις ανάγκες, θέλω να προσφέρω επιλογές που ανταποκρίνονται στις ιδιαιτερότητες του κάθε ατόμου.
Παράλληλα, έχω επενδύσει σε ένα νέο εγχείρημα, το οποίο σε σύντομο χρονικό διάστημα θα και αυτό είναι διαθέσιμο στο κοινό. Σε αυτό το εγχείρημα, και πάλι σε συνεργασία με ψυχολόγους, θα δημιουργήσουμε μια καινοτόμα κοινότητα η οποία έχει ως σκοπό να είναι ένα ενιαίο και μοναδικό μέρος που θα μπορεί να βρίσκεται ο οποιασδήποτε θέλει πραγματικά να ασχοληθεί με τη ψυχοπνευματική του ανάπτυξη και εξέλιξη. Ένα γυμναστήριο ψυχής αν θες να το πεις και έτσι!
Γενικότερα, η μεγαλύτερη πρόκληση στον χώρο της ψυχικής υγείας είναι να βρεθεί η χρυσή τομή ανάμεσα στην προσιτότητα και τη βιωσιμότητα. Δεν αρκεί να γίνουν οι υπηρεσίες πιο οικονομικές αν αυτό συμβαίνει εις βάρος των επαγγελματιών, ούτε να διατηρηθούν ακριβές εις βάρος των ανθρώπων που τις έχουν ανάγκη. Το στοίχημά μου, λοιπόν, είναι να δημιουργήσω ένα λειτουργικό μοντέλο όπου ο χρήστης θα μπορεί να έχει ουσιαστική υποστήριξη με χαμηλό κόστος (τελικός στόχος θα είναι το μηδενικό κόστος!), ενώ ταυτόχρονα ο ψυχολόγος ή ο επαγγελματίας ψυχικής υγείας θα πληρώνεται αντάξια για τη δουλειά και την εξειδίκευσή του.
Για μένα, αυτό το έργο είναι κάτι πολύ περισσότερο από ένα επιχειρηματικό πλάνο. Είναι μια αποστολή. Γιατί αν πραγματικά θέλουμε να κάνουμε τη ψυχική υγεία προτεραιότητα στην κοινωνία, πρέπει να βρούμε βιώσιμους τρόπους ώστε να μην είναι ούτε πολυτέλεια για λίγους, ούτε επάγγελμα που υποτιμάται. Και αυτό είναι κάτι που με οδηγεί καθημερινά στις επιχειρηματικές μου κινήσεις.
Αν μπορούσες να πεις κάτι σε όλους όσους σε ακολουθούν στα social media, τι θα ήταν αυτό;
Κανένα «ευχαριστώ» δεν θα ήταν αρκετό. Αυτό που έχω καταφέρει μέχρι σήμερα, η δυνατότητα να επικοινωνώ την επιστήμη της ψυχολογίας με τρόπο προσιτό, να μεταφέρω σκέψεις, να μοιράζομαι γνώση, δεν θα είχε καμία αξία αν δεν υπήρχε ο κόσμος εκεί έξω που δίνει σημασία, που ακούει, που αναζητά.
Χωρίς όλους αυτούς που με παρακολουθούν, χωρίς την κοινότητα που έχουμε χτίσει, όλη αυτή η προσπάθεια δεν θα είχε καμία ουσία. Για μένα, το πιο σημαντικό δεν είναι οι αριθμοί, οι προβολές ή τα στατιστικά. Ωραία είναι και αυτά, αλλά το γεγονός ότι μέσα από αυτό το ταξίδι δημιουργείται μια πραγματική σύνδεση, μια αλληλεπίδραση που αποδεικνύει ότι η ψυχολογία αφορά όλους μας, είναι η απόλυτη δικαίωση της προσπάθειάς που κάνω. Είμαι ευγνώμων για κάθε άνθρωπο που αφιερώνει τον χρόνο του να δει, να ακούσει, να σκεφτεί, να εξελιχθεί μέσα από το περιεχόμενό μου.
Αν μπορούσα να τους πω κάτι, θα ήταν ότι αυτή η πορεία δεν είναι μονόπλευρη. Δεν προσφέρω μόνο εγώ σε αυτούς. Μου προσφέρουν και εκείνοι. Με κάνουν να θέλω να γίνομαι καλύτερος, να βρίσκω νέους τρόπους να μεταφέρω την αξία της ψυχικής υγείας, να συνεχίζω ακόμα και στις δύσκολες στιγμές. Και αυτό είναι κάτι που δεν το θεωρώ δεδομένο!
